ΚΥΡΙΛΛΟΣ

διά τῆς χάριτος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ Μητροπολίτης τῆς Ἁγιωτάτης Μητροπόλεως Ῥόδου, πρός τόν ἱερό Κλῆρο καί τόν φιλόχριστο Λαό τῆς καθ̉  ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

«Τὴν ἄμετρόν σου εὐσπλαγχνίαν οἱ ταῖς τοῦ Ἅδου σειραῖς συνεχόμενοι δεδορκότες, πρὸς τὸ φῶς ἠπείγοντο, Χριστέ, ἀγαλλομένῳ ποδί, Πάσχα κροτοῦντες αἰώνιον»[1].

Ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός σταυρώθηκε γιά νά μᾶς δείξει τήν ἄπειρη εὐσπλαχνία καί ἀγάπη Του. Ἀκολούθως κατέβηκε στά καταχθόνια τοῦ Ἅδη, ἐκεῖ ὅπου οἱ καρδιές τῶν ἀνθρώπων βρίσκονταν στό σκοτάδι, δέσμιες στά δεσμά τῆς ἀλλοφροσύνης. Ἀπόψε δέ ἔρχεται ἀναστημένος νά μᾶς συναντήσει μέ τήν πρόσκληση νά ἀναστηθοῦμε μαζί Του˙ νά τρέξουμε στό φῶς, να μετάσχουμε τῆς ἀληθινῆς καί ἀναφαίρετης χαρᾶς καί νά πανηγυρίσουμε «Πάσχα κροτοῦντες αἰώνιον».

Πῶς μποροῦμε νά μένουμε ἀπαθεῖς καί ἀδιάφοροι μπροστά στόν Ἀναστάντα Κύριό μας; Πῶς γίνεται νά παραμένουμε στάσιμοι καί ἀμετακίνητοι στόν τρόπο πού ζοῦμε, ὅταν ὁ Χριστός ἄνοιξε μπροστά μας ἕναν δρόμο καινούργιο, γιά νά πορευθοῦμε πρός τήν αἰωνιότητα; Πῶς νά μήν ἀποδεχθοῦμε τό κάλεσμά Του καί νά μήν Τόν ἀκολουθήσουμε σέ ἕναν νέο τρόπο ὕπαρξης; Πῶς νά μή μᾶς κατακλύσει ἡ ἀγάπη τοῦ Ἀναστημένου Χριστοῦ; Αὐτή ἡ ἀγάπη πού κατεβαίνει μέχρι τόν Ἅδη, πού σηκώνει τόν ἄνθρωπο καί τόν συμφιλιώνει μέ τόν Θεό, μέ τόν συνάνθρωπο καί μέ τόν ἴδιο του τόν ἑαυτό;

Μέ τή Σταύρωση καί τήν Ἀνάστασή Του, ὁ Θεός μᾶς συμφιλίωσε μαζί Του καί χάρισε στόν κόσμο τήν εἰρήνη Του, ἐκείνη τήν εἰρήνη πού δέν ἔχει τέλος[2]. Συμφιλίωσε τόν κόσμο μαζί Του χωρίς νά καταλογίσει τά παραπτώματα τῶν ἀνθρώπων καί ἀνέθεσε σ̉ ἐμᾶς νά ἐνεργοῦμε ὡς πρεσβευτές Του καί νά ἀναγγέλλουμε, ὄχι μόνο τό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως, ἀλλά καί τό Εὐαγγέλιο τῆς συμφιλίωσης καί τῆς εἰρήνης. Μᾶς καλεῖ νά συμφιλιωθοῦμε μαζί Του, νά γίνουμε φίλοι Του[3]. Ἐπιπλέον, μᾶς καλεῖ νά πανηγυρίσουμε ἀγκαλιασμένοι τήν ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως, νά γίνουμε φίλοι μεταξύ μας, ἔχοντας συγχωρέσει αὐτούς πού μᾶς μισοῦν, πού μᾶς ἀπορρίπτουν καί μᾶς καταφρονοῦν[4].

Σήμερα ὑπάρχει περισσότερη ἀνάγκη ἀπό ποτέ νά εἴμαστε πρεσβευτές τῆς εἰρήνης. Φαίνεται ὅτι τό ἀναστάσιμο μήνυμα, στήν οὐσία, ἀγνοεῖται ἤ ἀκόμη καί ἀπορρίπτεται, καθώς στόν κόσμο μας δέν ἐπικρατοῦν οὔτε ἡ εἰρήνη οὔτε ἡ συμφιλίωση. Ἀντίθετα, ἀπειλοῦνται τά θεμέλια πού ἀποτελοῦν τή βάση ἑνός ὁμαλοῦ καί ὑγιοῦς κόσμου. Ζωές καί πολιτισμοί καταστρέφονται ἐξ αἰτίας μιᾶς μανιακῆς πολεμικῆς διάθεσης γιά ἐπίδειξη δυνάμεως καί ἀπόκτηση ἐξουσίας. Τό κάλλος τῆς φύσης καί ἡ ζωή πού αὐτή προσφέρει ἐκφυλίζονται μέσα ἀπό τήν ὑπερβολική καί ἀνορθόδοξη ἐκμετάλλευση τῶν φυσικῶν πηγῶν ἐνέργειας, ἐξαιτίας τῆς πλεονεξίας μας. Ὑπάρχει μιά σοβαρή ἀνακατάταξη κοινωνικῶν ἀξιῶν καί μιά γενικότερη ἀστάθεια τῆς πολιτικῆς ζωῆς ἀνά τόν κόσμο, πού δημιουργοῦν ποικῖλες καί ἐπικίνδυνες ἀναταραχές. Ὁ ἐσωτερικός κόσμος τοῦ κάθε ἀνθρώπου ἀναταράσσεται ἀπό φόβο. Ὁ φόβος γεννᾶ μιά καταστροφική ὀργή, καί αὐτή μέ τή σειρά της γεννᾶ ἔλλειψη ἐμπιστοσύνης. Ἡ ἔλλειψη δέ ἐμπιστοσύνης δημιουργεῖ ἀκόμη μεγαλύτερη ἀνασφάλεια καί ἐνισχύει ἀμυντικές συμπεριφορές. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος μένει ριζωμένος στή μισανθρωπία, τόν θυμό, τήν πλεονεξία καί τόν φόβο, δέν μπορεῖ νά ἀπολαύσει τή χαρά καί τή ζωή τῆς Ἀναστάσεως.

Ὁ Ἀναστάς Κύριος Ἰησοῦς Χριστός τῆς δόξης διεμβολίζει  σήμερα κάθε ἐμπόδιο, γιά νά ἐξουδετερώσει τόν φόβο, νά καταλαγιάσει τόν θυμό καί νά παύσει τόν πόνο πού προκαλεῖται ἀπό τό μῖσος καί τήν κακοποίηση, ὥστε νά ἑνωθεῖ μέ τόν κάθε ἄνθρωπο. Μετά τήν Ἀνάστασή Του, συναντᾶ τούς μαθητές, πού ἦταν «τῶν θυρῶν κεκλεισμένων» ἀπομονωμένοι  ἀπό τόν φόβο τους, και τούς λέει: «Εἰρήνη ὑμῖν». Δέν κάνει τήν ἐμφάνισή Του γιά νά κατηγορήσει ἤ νά ζητήσει ἐξηγήσεις, ἀλλά ἔρχεται ὡς παρουσία ἀγάπης, ζωῆς καί ἀνάστασης. Ἡ Ἀνάσταση δέν ἀποτελεῖ ἁπλῶς μιά συνέχεια τῆς Σταύρωσης. Εἶναι ἡ ἀρχή μιᾶς νέας ζωῆς, πού φέρνει τέλος σέ κάθε ἀνταπόδοση τοῦ κακοῦ καί ἐκδίκηση. Πάνω ἀπ’ ὅλα, φέρνει μιά ἐσωτερική εἰρήνη στόν καθένα μας. Ποιά εἶναι αὐτή ἡ εἰρήνη; Εἶναι ἡ ἐπιβεβαίωση ὅτι ὁ Ἀναστάς Χριστός δέν θά μᾶς ἐγκαταλείψει ποτέ· γιατί, ὅπως ὁ ἴδιος μᾶς διαβεβαιώνει, «Ἰδοὺ ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν εἰμι πάσας τάς ἡμέρας, ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος[5]». Αὐτό δέν ἀποτελεῖ ἕνα ἐθιμικό μήνυμα. Εἶναι μιά ζωντανή παρουσία, μιά μετοχή κοινωνίας στό μυστήριο τῆς αἰώνιας ἀγάπης καί φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ. Καί αὐτή ἡ παρουσία Του γίνεται γιά ἐμᾶς ζωή—μιά ζωή πού νικᾶ τό μῖσος, πού διαλύει κάθε μορφή πολέμου, πού διώχνει τόν φόβο, πού θεραπεύει τήν κάθε σχέση καί μᾶς ὁδηγεῖ στήν αἰώνια κοινωνία μαζί Του.

Χριστός ἀνέστη, ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ.

Εὐχόμαστε τό φῶς τῆς Ἀναστάσεως νά φωτίσει τήν ὕπαρξή μας, νά λάμψει στήν οἰκουμένη, νά διαλύσει κάθε προσωπικό,  κοινωνικό καί κοσμικό σκοτάδι. Εἴθε ὁ Ἀναστάς Κύριος νά μᾶς χαρίζει πλούσια τά ἀναστάσιμα δῶρά Του, τή χαρά καί τήν εἰρήνη Του, ἡ δέ χάρις Του νά μᾶς ἐνισχύει νά ἀναζητοῦμε ἀκατάπαυστα, μέ γρηγοροῦσα συνείδηση, «ὅσα ἐστὶν ἀληθῆ, ὅσα σεμνά, ὅσα δίκαια, ὅσα ἁγνά, ὅσα προσφιλῆ, ὅσα εὔφημα»[6] ὥστε νά καταξιώνουμε φιλοθέως τήν ὕπαρξή μας ὡς τέκνα τῆς Ἀναστάσεως.

Χρόνια πολλά καί εὐλογημένα, πλήρη ἀναστασίμου φωτός καί πασχάλιας χαρᾶς.

Ἅγιον Πάσχα τοῦ δισχιλιοστοῦ καί εἰκοστοῦ ἕκτου σωτηρίου ἔτους

Διάπυρος πρός Χριστόν Ἀναστάντα εὐχέτης πάντων ἡμῶν.

Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

 †Ο ΡΟΔΟΥ  ΚΥΡΙΛΛΟΣ

[1] Τροπ. ε’ ᾠδῆς Κυριακῆς Πάσχα

[2] Κολ. α’, 20.

[3] Β’ Κορ. ε’, 18-21.

[4] Δοξαστικό Αἴνων Κυριακῆς Πάσχα.

[5] Ματθ. κη΄, 20

[6] Φιλιπ. δ’, 8