ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ  ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ  ΡΟΔΟΥ

ΚΥΡΙΛΛΟΣ

Μητροπολίτης τῆς Ἁγιωτάτης Μητροπόλεως Ρόδου,

πρός τόν ἱερόν κλῆρον καί τόν φιλόχριστον λαόν

τῆς καθ᾿ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

Ἀγαπητοὶ ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ,

Ἡ ἐτήσια πανήγυρις τῆς μνήμης τοῦ Πολιούχου Ἁγίου μας, Νεομάρτυρος Κωνσταντίνου τοῦ Ὑδραίου, ἀποτελοῦσε πάντοτε καὶ ἀποτελεῖ γιὰ τὴν πόλη μας μιὰ ξεχωριστὴ ἑορταστικὴ ἡμέρα. Μᾶς ἀπευθύνει πρόσκληση γιὰ κοινὴ προσευχὴ καὶ πνευματικὴ ἀνανέωση, παράλληλα δὲ ἀναδεικνύει τὴ διαχρονικὴ αὐτοσυνειδησία τοῦ τόπου μας, τὴν ὁποία οἱ προαπελθόντες πατέρες μας διαφύλαξαν μὲ ἀπαράμιλλη αὐταπάρνηση, παραμένοντας πιστοὶ στὴν ἱστορικὴ καὶ ἐκκλησιαστικὴ τους ταυτότητα, ἀκόμη καὶ κάτω ἀπὸ ἰδιαίτερα δύσκολες συνθῆκες, ἀψηφώντας τὸ προσωπικὸ κόστος καὶ τὶς θυσίες ποὺ κάθε φορὰ ἀπαιτοῦνταν, καὶ παραδίδοντάς την σὲ μᾶς ὡς πολύτιμη παρακαταθήκη.

Ἑτοιμαζόμαστε, λοιπόν, καὶ ἐφέτος νὰ τιμήσουμε τὸν Ἅγιο Κωνσταντῖνο, τὸν Πολιοῦχο καὶ προστάτη μας, ὁ ὁποῖος γεννήθηκε τὸ 1770 στὴν Ὕδρα καὶ, σὲ ἡλικία δεκαοκτὼ ἐτῶν, ἔφθασε στὴ Ρόδο, ἀναζητώντας καλύτερες συνθῆκες ζωῆς. Παρασύρθηκε ἀπὸ τὰ θέλγητρα τοῦ κόσμου καὶ ἀρνήθηκε τὸν Χριστό· ὡστόσο, ἀργότερα μετάνιωσε βαθιὰ καὶ ἐπέστρεψε στὴν πατρῴα πίστη. Παρουσιάστηκε στὸν Ὀθωμανὸ ἡγεμόνα καὶ, μὲ τὴν ὁμολογία του, ἀποκατέστησε τὴν πτώση του. Παρὰ τὶς πιέσεις καὶ τὶς ἀπειλές, παρέμεινε σταθερὸς σὲ αὐτὴν καὶ ὁλοκλήρωσε μαρτυρικὰ τὴν ἐπίγεια πορεία του διὰ ἀπαγχονισμοῦ, στὶς 14 Νοεμβρίου τοῦ ἔτους 1800, κατὰ τὴν περίοδο τῆς ἀρχιερατείας τοῦ Μητροπολίτου Ἀγαπίου, τιμώμενος ἔκτοτε ὡς Νεομάρτυς, κοινωνὸς τῶν ἀπ᾽ αἰώνων Μαρτύρων, καὶ ἀποτελώντας πρότυπο καὶ παράδειγμα ἀκλόνητης πίστεως, γνήσιας μετάνοιας καὶ πνευματικῆς ἀνδρείας.

Γιὰ τὴν πόλη μας, ἡ ἑορτὴ τῆς μνήμης του ἔχει ἰδιαίτερη σημασία. Μᾶς καλεῖ σὲ στοχασμὸ γιὰ τὸ βαθύτερο νόημα τῆς παρουσίας του στὴ ζωή της. Ὁ Πολιοῦχός μας δὲν ἀποτελεῖ ἁπλῶς μιὰ ἡρωικὴ ἱερὴ μορφὴ ποὺ παρουσιάστηκε κάποια στιγμὴ στὸ διάβα τῆς ἱστορίας της, ἀλλὰ μαρτυρεῖ τὴ ζωντανὴ παρουσία τοῦ Θεοῦ μέσα σ᾽ αὐτήν. Ἡ μετάνοια, ἡ ὁμολογία καὶ τὸ μαρτύριό του φανέρωσαν τὴ δύναμη τῆς πίστεως καὶ τὴ διαχρονικὴ ἀλήθεια ὅτι ἡ ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου θεμελιώνεται στὴν ἀναφορά του πρὸς τὸν ἀληθινὸ Θεό καί, στοὺς δύσκολους ἐκείνους χρόνους τῆς δουλείας καὶ καταπιέσεως, ἔγιναν γιὰ τὸ Ὀρθόδοξο πλήρωμα τῆς Ρόδου παράδειγμα πνευματικῆς ἀντοχῆς, θἀρρους καὶ ἐμπιστοσύνης στὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ.

Ἀλλὰ καὶ στὴ σύγχρονη ἐποχὴ τὸ μαρτύριό του μᾶς διδάσκει ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη πίστη μας δὲν εἶναι κάτι που ὀφείλουμε ἁπλῶς κατὰ παράδοση νὰ διατηρήσουμε, ἀλλὰ συνιστᾶ συνειδητὴ προσωπικὴ σχέση μὲ τὸν Χριστό. Ἡ ἀληθινὴ ταυτότητά μας ὡς Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν φανερώνεται μέσα ἀπὸ τὴν πιστότητά μας στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἀκόμη καὶ ὅταν ἀπαιτοῦνται θυσίες. Γι᾽ αὐτὸ καὶ ἡ τιμὴ πρὸς αὐτὸν προϋποθέτει πρωτίστως τὴ δική μας προσπάθεια νὰ μιμηθοῦμε τὸ φρόνημά του, νὰ βιώνουμε μὲ συνέπεια τὴν πίστη μας, νὰ στεκόμαστε μὲ ἐλπίδα ἀπέναντι στὶς δυσκολίες τῆς καθημερινότητας, νὰ ἐκφράζουμε αἰσθήματα φιλαδελφίας καὶ ἀγάπης πρὸς τὸν συνάνθρωπο καὶ νὰ μὴν ἐπιτρέπουμε στὸ πρόσκαιρο συμφέρον καὶ στὶς μάταιες ἀπολαύσεις νὰ καθορίζουν τὶς ἀξίες τῆς προσωπικῆς καὶ κοινωνικῆς μας ζωῆς.

Σὲ μιὰ ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποία δοκιμάζονται οἱ κοινωνικοὶ θεσμοὶ καὶ δεσμοί, οἱ ἄνθρωποι ἀπομακρύνονται ἀπὸ τὶς πνευματικές τους ρίζες καὶ οἱ διαχρονικὲς ἀξίες τοῦ Γένους μας σχετικοποιοῦνται, τὸ παράδειγμα τοῦ Πολιούχου μας μᾶς ἀπευθύνει τὸ μήνυμα νὰ στηρίζουμε τὴ ζωή μας στὴν πίστη, στὴν ἀγάπη, στὴν ἀλληλοκατανόηση καὶ στὴ συγχώρηση, στὴν ἀλληλεγγύη καὶ στὴ συναντίληψη, καθὼς καὶ στὴν ἐμπιστοσύνη στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἡ τιμὴ πρὸς τὸν Ἅγιό μας ἀποκτᾷ οὐσιαστικὸ περιεχόμενο ὅταν συνοδεύεται ἀπὸ τὴν προσπάθεια ἐφαρμογῆς τοῦ εὐαγγελικοῦ λόγου στὴν καθημερινότητά μας καὶ ὅταν μᾶς ὑπενθυμίζει ὅτι ἡ ταυτότητα τῆς πόλης μας δὲν καθορίζεται μόνο ἀπὸ τὴν ἱστορία, τὰ μνημεῖα καὶ τὴν πολιτιστικὴ κληρονομιά της, ἀλλὰ κυρίως ἀπὸ τὶς ἀξίες ποὺ ἐμπνέουν τὴ ζωή μας.

Ἀγαπητοὶ ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ

Μὲ τὶς παραπάνω σκέψεις, μὲ πνευματικὴ χαρὰ γιὰ τὴν ἐπικείμενη πανήγυρη καὶ μὲ αἴσθημα ποιμαντικῆς εὐθύνης ὡς Ποιμενάρχης τοῦ εὐλογημένου τούτου τόπου, θεωρῶ ὑποχρέωσή μου νὰ ὑπενθυμίσω τὸ χρέος μας πρὸς τὸν Ἅγιο Πολιοῦχό μας καὶ νὰ σᾶς παρακαλέσω καὶ νὰ σᾶς προτρέψω νὰ δώσετε ὅλοι τὸ παρὸν κατὰ τὸν Ἑσπερινὸ τῆς μνήμης του, τὴν Παρασκευὴ 13 Νοεμβρίου, καθὼς καὶ κατὰ τὸν Ὄρθρο, τὴ Θεία Λειτουργία καὶ τὴ Λιτανεία, τὸ Σάββατο 14 Νοεμβρίου. Ἡ παρουσία καὶ ἡ συμμετοχή μας δὲν ἀποτελοῦν ἁπλῶς ἐκπλήρωση ἑνὸς ἐθίμου, ἀλλὰ ἔμπρακτη ἔκφραση ἀγάπης καὶ σεβασμοῦ πρὸς τὸν προστάτη τῆς πόλης μας, καὶ παράλληλα μαρτυρία ὅτι θέλουμε νὰ διαφυλάξουμε τὴν πνευματικὴ μας κληρονομιὰ καὶ ἀπόδειξη ὅτι κρατᾶμε ζωντανὴ τὴ δυναμική τῆς πίστεως καὶ τῶν παραδόσεων μας. Ἀπόδειξη ὅτι ἡ Ρόδος γνωρίζει νὰ τιμᾶ τὸν πολιοῦχό της.

Ἀγαπητοὶ ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ.

Ἄς παρακαλέσουμε ὁ  Ἅγιος Κωνσταντῖνος νὰ πρεσβεύει γιὰ τὴν πόλη μας, τὶς οἰκογένειές μας, τοὺς νέους μας καὶ ὅλους ὅσοι δοκιμάζονται ἀπὸ ἀσθένειες, θλίψεις, μοναξιὰ καὶ δυσκολίες.  Νὰ μᾶς ἐνισχύει στὴν πίστη, νὰ φωτίζει τὴν πορεία τῆς ζωῆς μας καὶ νὰ χαρίζει στὸν τόπο μας εἰρήνη, ἑνότητα καὶ προκοπή.

Εὐχόμαστε σὲ ὅλους πλουσία τὴ χάρη καὶ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ διὰ πρεσβειῶν τοῦ Πολιούχου μας Ἁγίου Νεομάρτυρος Κωνσταντίνου.

Διάπυρος πρὸς Κύριον εὐχέτης πάντων ἡμῶν.

Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

 †Ο ΡΟΔΟΥ  ΚΥΡΙΛΛΟΣ